1. (வச.1-14) — எனக்கு உரிமை உண்டு — ஆனால் அதை நான் நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை

பவுலின் அப்போஸ்தல அதிகாரத்தை சிலர் கொரிந்துவில் கேள்விக்குள்ளாக்கியிருந்தனர். அவர் தன்னைத்தான் தற்காத்துக்கொள்ளும் தொனியில் இந்த அதிகாரத்தைத் தொடங்குகிறார் — 'நான் அப்போஸ்தலன் அல்லவா? உங்களை என் கிரியையாக காணவில்லையா?' பின்னர் அவர் ஒரு அடுக்கடுக்கான உவமைகளால் தன் வாதத்தை உறுதிப்படுத்துகிறார்: சேவகன் தன் சொந்தச் செலவில் யுத்தம் செய்வதில்லை, திராட்சத்தோட்டக்காரன் தன் கனியை உண்ணாதிருப்பதில்லை, மேய்ப்பன் மந்தையின் பாலை பருகாதிருப்பதில்லை. ஊழியனுக்கு ஊழியத்தில் இருந்து ஆதரவு பெறும் உரிமை இயற்கையானது — இது மோசேயின் பிரமாணத்திலும், கோவில் ஆசாரியரின் வழக்கத்திலும் காணப்படுகிறது.

📖 ஆழமான புரிதல்: பவுல் இங்கே ஒரு உரிமையை வலியுறுத்தத் தொடங்கியது, அடுத்த பிரிவில் அந்த உரிமையை தானாகவே விட்டுவிடுவதற்கான களம் அமைக்கவே. இது ஒரு பிரசங்க உத்தி — முதலில் உரிமையை நிலைநாட்டி, பின் அதை தியாகத்தின் அழகான வெளிச்சத்தில் காட்டுவது.

இன்று நமக்கு: உங்களுக்குரிய நியாயமான உரிமையை அறிந்திருங்கள் — ஆனால் அதை பயன்படுத்துவதற்கு முன், அது தேவனுடைய இராஜ்யத்திற்கு எப்படி சேவை செய்யும் என்பதை சிந்தியுங்கள்.

2. (வச.15-18) — நான் மேன்மைபாராட்ட விரும்பும் ஒரே காரியம்

இங்கே பவுலின் இருதயம் திறந்துவிடுகிறது. 'நான் இவைகளில் ஒன்றையும் அநுபவிக்கவில்லை' — அவர் தன் ஆதரவு பெறும் உரிமையை பயன்படுத்தவில்லை. ஏன்? ஏனெனில் அவருக்கு வேறு ஒரு பெருமை இருந்தது — சுவிசேஷத்தை இலவசமாக, யாருக்கும் பாரமாக இல்லாமல் பிரசங்கிப்பதே. 'சுவிசேஷத்தை பிரசங்கியாதிருந்தால் எனக்கு ஐயோ' என்று அவர் சொல்லும்போது, இது ஒரு தொழிலல்ல, ஒரு கட்டாயமான தீ என்பதை உணர்கிறோம்.

📖 ஆழமான புரிதல்: பவுலின் ஒரே 'பெருமை' — யாருக்கும் பாரமாக இல்லாமல் சுவிசேஷத்தைக் கொடுப்பது. இது நமக்கு ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது: நமது ஊழியத்தில் நாம் எதில் பெருமைப்படுகிறோம்? நமது சம்பளத்திலா, நமது தியாகத்திலா? பவுலுக்கு பதில் தெளிவு.

இன்று நமக்கு: உங்கள் கொடுப்பதிலும் சேவையிலும், 'இதற்கு நான் என்ன பெறுவேன்' என்பதை விட 'இது எப்படி கிறிஸ்துவுக்கு பெருமை கொண்டு வரும்' என்று சிந்தியுங்கள்.

3. (வச.19-27) — எல்லோருக்கும் எல்லாமானேன் — வெற்றியை நோக்கி ஓடும் பந்தயம்

பவுல் தன் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு ஆச்சரியமான தேர்வு செய்கிறார் — 'என்னைத்தானே எல்லாருக்கும் அடிமையாக்கினேன்.' யூதருக்கு யூதனாக, நியாயப்பிரமாணமில்லாதவர்களுக்கு அவர்களைப் போல, பலவீனருக்குப் பலவீனனாக — இது கொள்கையை கைவிடுதல் அல்ல, மாறாக மற்றவரின் மொழியில், மற்றவரின் இடத்தில் நின்று சுவிசேஷத்தைக் கடத்தும் அன்பான நெகிழ்வுத்தன்மை. பின்னர் அவர் கொரிந்து நகரின் புகழ்பெற்ற இஸ்த்மியன் விளையாட்டு களத்தை உவமையாக எடுத்துக்கொள்கிறார் — ஓட்டப்பந்தயம், குத்துச்சண்டை, கடின பயிற்சி.

📖 ஆழமான புரிதல்: கொரிந்தியருக்கு இஸ்த்மியன் விளையாட்டுகள் மிகவும் பரிச்சயமானவை — அவர்களது நகரமே அதற்குப் பெயர் பெற்றது. வெற்றியாளருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கிரீடம் பைன் இலைகளால் செய்யப்பட்டது — சில நாட்களில் வாடிப்போகும். ஆனால் நாம் ஓடும் பந்தயத்தின் கிரீடம் நித்தியமானது, ஒருபோதும் மங்காதது. இந்த வேறுபாட்டை உணரும்போது, நமது ஆவிக்குரிய ஒழுக்கத்திற்கான உந்துதல் புதிதாக எழும்பும்.

→ 2 தீமோத்தேயு 4:7-8 — நான் நல்ல போராட்டத்தைப் போராடி, ஓட்டத்தை முடித்து, விசுவாசத்தைக் காத்துக்கொண்டேன்; இனிமேல் நீதியின் கிரீடம் எனக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இன்று நமக்கு: உங்கள் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையை ஒரு தீவிர பயிற்சியாளரின் மனநிலையுடன் அணுகுங்கள் — சும்மா பங்கேற்பது போதாது, நித்திய கிரீடத்தை இலக்காகக் கொண்டு ஓடுங்கள்.

1 கொரிந்தியர் 9 விளக்கம் | 1 Corinthians 9 Tamil | அப்போஸ்தல உரிமைகள் | எல்லோருக்கும் எல்லாமானேன் | tamil bible search | tamil bible online | tamil bible verse search | tamilbiblesearch.com

Author: Tamilbiblesearch